Waarom aanbidden we?
You are here: Home \ Studie \ Het effect van aanbidding \ Waarom aanbidden we?

Waarom aanbidden we? Waarom aanbidden we God, wat betekent het om te aanbidden en wat gebeurt er met ons als we het doen? Allemaal erg goede vragen die we ons niet zo heel vaak stellen. Je kunt je tijdens een moment van aanbidding eenvoudig laten meeslepen door je gevoel, maar wat is aanbidding nou echt?

Allereerst wil ik iets vertellen over hoe ik tot geloof kwam. Want, door dit verhaal wordt een aantal vragen al meteen beantwoord. Ik kwam tot geloof toen ik vijftien jaar oud was. Daarvoor dacht ik dat het geloof voor zwakke mensen was die steun zochten; voor ouderen die bang waren om te sterven en voor domme mensen die niet begrepen dat je alle antwoorden in de wetenschap kon vinden. Eigenlijk is het wel humor van God, dat ik pas christen werd nadat ik al deze vragen had beantwoord. Ik kwam erachter dat ik geen christen was die in een stel regels geloofde, maar dat het ging om het kennen van een persoon.

Toen ik net tot geloof kwam, leek alles geweldig en nieuw. Maar, deze ‘wittebroodsweken’ waren al snel over. Op vijftienjarige leeftijd was ik wanhopig en in de war en liep ik op een dag een christelijke boekhandel binnen. Ik kocht een boek over hoe het leven van een christen eruit hoorde te zien. Ik spitte alle hoofdstukken door: van gebed tot evangelisatie, tot tongentaal en het lezen van de Bijbel.

Ook bestudeerde ik de levens van grote christelijke leiders van voor onze tijd. Denk aan mensen als Hudson Taylor, Richard Foster en Pat Boone. Nadat ik behoorlijk faalde in het toepassen van hun successen, kwam ik erachter dat ik alles in eigen kracht deed. Toen ik zag dat ik me meer op mezelf dan op God richtte, besloot ik mijn hele christelijke leven opnieuw te bekijken.

Al studerend in de Bijbel werd ik bepaald bij het grootste gebod. “Heb de Here God lief met heel je hart, verstand en kracht en je naaste als jezelf.” Het raakte me: ik werd geen christen om een aantal dingen voor God te doen, maar vooral om Jezus te leren kennen. Mijn besluit om mijn leven aan Hem te geven, kwam voort uit het verlangen Hem als mijn vriend en redder te leren kennen en God als mijn Vader. Het ging om Hem. Natuurlijk zorgt gebed voor een relatie met Jezus, en doen bijbelstudie, tongentaal en evangelisatie dat ook. Maar vaak worden Gods gaven aan ons een vervanging van Hem Zelf.

Genieten van God
Een Engelse kerkhervormer vroeg eens wat het echte levensdoel van de mens is. Het antwoord was: God grootmaken en voor eeuwig van Hem genieten. Het grootste gebod leidt ons tot aanbidding. Aanbidding zou om relatie moeten gaan, en niet slechts moeten dienen als opwarmertje om je op God te richten. De mens heeft de fout gemaakt om God te verlaten en ervoor te kiezen om zelf controle over zijn eigen leven te nemen.

In Jeremia 2:12 zegt God: “Ontzet u, hemelen, huivert en weest ten diepste ontroerd, luidt het woord des Heren, want mijn volk heeft twee boze daden bedreven: Mij, de bron van levend water, hebben zij verlaten, om zichzelf bakken uit te houwen, gebroken bakken, die geen water houden.” Wanneer wij Hem verlaten, de bron van levend water, maken wij als het ware onze eigen bakken om onszelf te verfrissen. Maar, dat werkt niet. God wil dat wij Hem aanbidden, omdat Hij het waard is. Aanbidding gaat over Hem, om Hem en is voor Hem. Aanbidding is wat er continu in de hemel gebeurt. Op het moment dat wij ons voegen bij die aanbidding, gebeurt er ook iets met ons.

Aanbidding verandert ons
In Exodus 33-35 staat dat Mozes’ gezicht straalde doordat Hij zo dicht bij God op de berg was geweest. Hoe meer tijd wij met Jezus doorbrengen, hoe meer er in ons gebeurt. Langzaamaan worden we veranderd en genezen we. Alle genezing komt door wat Jezus voor ons deed aan het kruis. Het is niet iets dat wij verdienen, het is iets dat Hij heeft gedaan. We aanbidden God niet zodat we genezen worden, maar omdat Hij het waard is. We aanbidden Hem niet zodat wij veranderen, maar omdat Hij geweldig is.

In Exodus 32-35 zie je ook dat Mozes niet alleen de berg opging om in Gods aanwezigheid te zijn. Hij zocht de glorie van God. Aan het eind van zijn tachtig-dagen-periode vroeg hij: “Heer, laat mij uw glorie zien.” (Ex.33:18) De meesten van ons houden van Gods tegenwoordigheid. Het is heerlijk. Maar weet je, er is meer. Hij wil dat wij Hem vragen of we zijn glorie mogen zien. Dat is geen arrogante vraag! Ik weet niet precies wat dat voor ervaring was voor Mozes; zijn gezicht straalde door Gods tegenwoordigheid. Maar, dat is nog niets in vergelijking met wat God ons wil geven. Op een dag zullen we Hem van aangezicht tot aangezicht zien. Op een dag zullen we in de volheid van zijn koninkrijk zijn!

Het kost tijd. Het duurt ons hele leven. En dan, wanneer we sterven, worden we in een ogenblik veranderd. Dan is het voltooid. We willen geen gebroken bakken maken die geen water kunnen vasthouden. We willen geen dingen die de plaats van God in ons leven innemen. Als we tot Hem Zelf komen, de bron van levend water, worden we verzadigd. En als we drinken worden we genezen.

Bron: soulsurvivor.com/uk/imag Dit artikel is afkomstig van http://www.soulsurvivor.nl © Copyright 2004 Soul Survivor NL, Alle rechten voorbehouden

Mike Pilavachi
Over de auteur:
Mike Pilavachi is oprichter van Soul Survivor. Hij is ook schrijver, internationaal spreker en voorganger van Soul Survivor Watford (Engeland), een gemeente die tot doel heeft de jonge mensen daar te bereiken.

Geef een reactie