Emoties in aanbidding, wat is er mis mee?
You are here: Home \ Studie \ Aanbidden in een samenkomst \ Emoties in aanbidding, wat is er mis mee?

Een vaak gehoord bezwaar tegen veel aanbiddingsliederen is, dat ze ons in een bepaalde emotionele toestand zouden brengen, een soort schijnwereld, waarin je ten onrechte denkt dichter bij God te zijn. Steeds weer duikt daarbij het lied “Heer, ik kom tot U” (Opwekking 488) op.

Dat zou voelen als “jezelf kietelen”. Anderen hebben bezwaar tegen het “zweven op de wind” en blijven liever met beide benen op de grond.

Ik word eerlijk gezegd wel eens een beetje verdrietig van deze kritiek. Waarom toch steeds die bezwaren tegen emoties in aanbidding? Wat is er mis mee als liederen je blij maken, je tot rust brengen, je raken, je dichter bij God doen voelen? Of geloven we niet meer in het werkelijk ontmoeten van God als we ons in gebed of aanbidding naar hem uitstrekken?

En, hoe kan je God ontmoeten zonder daar iets bij te voelen?

Een liefdesrelatie met God

Ik geloof, dat de Bijbel ons laat zien, dat aanbidding hoort bij een liefdesrelatie die wij mogen hebben met God. Die liefde komt in de eerste plaats van Hem. Hij heeft ons zo lief, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft om ons te redden. Rom. 12:1 zegt dat het daarom “onze redelijke eredienst is”

dat we onze lichamen aan God wijden “als een levend, heilig en welgevallig offer”.

Als antwoord op wat God voor ons doet, is het niet meer dan redelijk om Hem met heel ons leven te aanbidden.

Het Griekse woord voor aanbidding is“proskuneo”. Het wordt meestal vertaald met “neerbuigen om te kussen”. Het spreekt dus van een relatie tussen een mindere en een meerdere, een gezagsverhouding, maar ook van een liefdesrelatie.

Heel mooi wordt dit woord geïllustreerd door de “zondares” van Lucas 7: 36-50.

En staande achter Zijn voeten, begon zij huilend Zijn voeten nat te maken met tranen, en zij droogde ze af met het haar van haar hoofd, en zij kuste Zijn voeten en zalfde ze met de zalf. “(:38)

Wat een emotie! En naar aanleiding van deze daad berispt Jezus eerst Simon, die Jezus geen liefde had betoond en looft dan deze vrouw om haar liefdebetoon. “Wie weinig vergeven wordt, die heeft weinig lief” besluit Hij.

Hoe intiem wil God met jou zijn?

Houd mij vast, laat uw liefde stromen, houd mij vast, heel dicht bij uw hart” (refrein Opw. 488)

Het had een tekst van de zondares uit Lucas 7 kunnen zijn.

Ik geloof dat, als wij dit oprecht zingen naar God (het refrein van het lied) Hij ons gebed graag wil verhoren. Hij is, volgens de doorgaans rationele Paulus, een God die wij “Abba” mogen noemen, of te wel pappa. “En als Gods kinderen bidden wij: ‘Abba, Vader!”(Rom.8:15)

En een echte pappa is intiem met zijn kinderen. Hij houdt van ze en wil ze koesteren.

Dit is wat er gebeurt als wij met ons hele hart roepen naar onze pappa: “Houd me vast, laat uw liefde stromen”. God doet het! Hij antwoordt met Zijn liefde!

En dat laat ons niet onberoerd. Als God ons vasthoudt, zoals een vader die zijn kind optilt en aan zijn hart drukt, dan krijgen we vleugels!

Ik voel uw kracht en stijg op als een arend;

dan zweef ik op de wind, gedragen door uw geest

en de kracht van uw liefde.”

Wat een mooi beeld! En ook heel bijbels. Lees maar eens in Jesaja. 40: 31, of Deuteronomium 32:11.

En wat geweldig als we in aanbidding die emotie mogen toelaten, het gevoel gedragen te worden in de armen van God, onze Vader!

Hoe intiem wil jij met God zijn?

Wat betreft intimiteit is het dan ook meer de vraag hoe intiem wij willen zijn met God.

Laten we ons inspireren door de psalmen, veelal geschreven door David, een stoere man “naar Gods hart”. Maar ook een man die als geen ander zijn gevoelens kon uiten naar God en dat ook overvloedig deed in zijn liederen.

Lees bijvoorbeeld eens deze psalmtekst (weliswaar niet van David zelf, maar van de zonen van Korach):

Mijn ziel verlangt, ja bezwijkt zelfs van verlangen naar de voorhoven van de HEERE;

Mijn hart en mijn lichaam roepen het uit tot de levende God.”(psalm 84:3).

Dit is geen tekst van een nuchtere, afwachtende kerkbezoeker, maar van iemand die vol passie uitziet naar een intense en opwindende ontmoeting.

Voor sommigen is het eng om emoties te uiten. We verliezen iets van de controle, worden meegenomen in emoties. Mag dat? Ja, natuurlijk! Bij een liefdesrelatie hoort, dat je stapelverliefd kan zijn op iemand, of helemaal “weg” van iemand kan zijn. En als je je realiseert hoe geweldig God is, is dat helemaal niet vreemd! Het is pas vreemd als dit ons onberoerd zou laten.

Ik wens dat elke lezer toe: laat Gods kracht toe je op te tillen, zodat je zweeft als een arend;

Niet zwevend in wereldvreemdheid, maar gedragen door Gods Geest en door de kracht van Gods liefde! Kom dichterbij, open je hart! Hij verlangt er naar je in Zijn armen te sluiten.

En zing dan nog eens Opwekking 488

Heer, ik kom tot U;

neem mijn hart, verander mij,

als ik U ontmoet, vind ik rust bij U.

Want Heer, ik heb ontdekt,

dat als ik aan uw voeten ben,

trots en twijfel wijken

voor de kracht van uw liefde.”

Peter Van Essen
Over de auteur:
Peter Peter is getrouwd met Carin, heeft een samengesteld gezin met vijf kinderen en is bekend van Opwekking en Bouw Uw Troon. Hij is (studio)muzikant, liedschrijver, aanbiddingsleider en leraar/ spreker. Naast viool en pianolessen (improvisatie en klassiek in Apeldoorn én Veenendaal) geeft hij ook training aan aanbiddingsteams.

1 reactie on "Emoties in aanbidding, wat is er mis mee?"

7tbos7 - 18 december 2015 Beantwoorden

Er is, op zich, niks mis met emotie in aanbidding. Er is iets mis met het aanstellerige gedrag, het gekunstelde, het ik-gerichtte van velen op het podium en in de zaal.

Geef een reactie