In plaats daarvan schept de term bij velen van ons een beeld van verwarring, verlatenheid en pijn. Omdat onze natuurlijke vaders niet perfect zijn, zij zijn immers ook ‘gevallen’ mensen (Ik weet dat ik ‘gevallen’ ben, als vader van zes kinderen), zijn wij allemaal in meer of mindere mate vaderloos.

Dus wanneer Jezus God ‘Vader’ noemt, vinden sommigen van ons dit nogal moeilijk te begrijpen. Het was ongehoord dat Jezus tegen een vrouw sprak, laat staan ‘een vrouw van dit soort’. (Johannes 4) Jezus onthult het terrein in haar leven waar ze zich het diepst voor schaamt, zonder haar te veroordelen. Dan, in vers 20 stelt ze de vraag die al vele malen is gesteld, “Waar moeten we aanbidden?” Wij stellen de vraag misschien als volgt, “Wat is de juiste manier om te aanbidden?

Wie heeft het bij het rechte eind in zijn onderwijs en theologie over aanbidding? Jezus vertelt haar dat ze de verkeerde vraag stelt. Soms is het zo dat tenzij we onze vragen veranderen, we nooit een antwoord zullen krijgen dat echt werkt. Lees Eugene Peterson’s versie van Jezus’ antwoord (Johannes 4:23, The Message): But a time is coming – it has in fact come – when what you are called will not matter and where you go to worship will not matter. It’s who you are and the way you live that count before God …Your worship must engage your spirit in the pursuit of truth. That’s the kind of people the Father is out looking for: those who are simply and honestly themselves before Him in their worship. Maar er komt een tijd – die is eigenlijk al gekomen – waarin het er niet meer toe doet hoe je wordt genoemd of waar je naar toe gaat om te aanbidden. Het gaat over wie je bent en de manier waarop je leeft. Dat vindt God belangrijk… Je geest moet, in je zoektocht naar waarheid, bij je aanbidding betrokken zijn.

Dat is de soort mensen waar de Vader naar opzoek is: Degenen die op een eenvoudige en een eerlijke manier zichzelf zijn wanneer zij Hem in aanbidding naderen. In aanbidding is de ‘waar-vraag’ niet het belangrijkst. Het gaat over de wie en de hoe-vraag. Want voor Jezus is aanbidding een kwestie van relatie, niet van geografie. Het is een kwestie van dingen die het hart aangaan.

Laten we het kort hebben over wie we aanbidden. Jezus roept ons op om de Vader te aanbidden. Het spreekt voor zich dat ons begrip van hoe Hij is als Vader heel belangrijk is. Vraagt hij steeds naar een betere prestatie? Is zijn harde discipline het enige dat we van Hem kennen? Of is hij onze suikeroom, de vader zonder ruggengraat, degene die ons alles geeft wat we willen, wanneer we het willen. Degene die steeds van gedachten verandert?

Ik geloof dat God als Vader de perfecte mix is van gezag en genegenheid. En dat geloof ik vanwege alles wat ik erover lees in de Bijbel, het leven van Jezus en mijn eigen ervaring met Hem van jongs af aan.

Ik geloof dat onze aanbidding een samensmelting van intimiteit en ontzag moet zijn, een mix van dankbaarheid en eerlijkheid. Wanneer we bij elkaar komen om te aanbidden, aanbidden we God dan als Vader? Ik heb ontdenkt dat dit in de praktijk erg zeldzaam is. Raar, want dit is DE reden waarom Jezus is gekomen: om onze relatie met de Vader te herstellen. Al te lang wordt de Vader vergeten. Dit heeft geresulteerd in een diep verlangen naar Hem, zowel in de harten van God’s kinderen als in het hart van onze cultuur.

© Copyright 2002 Vineyard Music

Oorspronkelijke titel: The call to worship the Father Nederlandse vertaling: Jane Hempenius E-Contact is een gratis maandelijkse uitgave van Vineyard Music Benelux. Ga voor meer Nederlandstalige artikelen naar de website van Vineyard Music (Benelux). Of stuur een e-mail naar info@vineyardmusic.nl.